wykształcać się – wykształcić się


wykształcać się – wykształcić się
wykształcać się – wykształcić się {{/stl_13}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w odniesieniu do abstraktów: tworzyć się w określonej postaci, doprowadzać się do większej sprawności, wznosić się na wyższy poziom; rozwijać, doskonalić się, zwłaszcza przez usilną naukę i ćwiczenia': {{/stl_7}}{{stl_10}}Jego poczucie piękna wykształcało się przez wieloletnie obcowanie z najlepszą sztuką. Obyczaj ten wykształcił się w wiekach średnich. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'w odniesieniu do rzeczy materialnych: przyjmować pewnien określony kształt, ewolucyjnie zmieniać swą postać; formować, kształtować się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Kończyny wykształcały się w toku długotrwałej ewolucji. Ze zgrubienia wykształciła się narośl. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • wykształcić się — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}kształcić się I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}wykształcić się II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}wykształcać się {{/stl 33}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wykształcić — dk VIa, wykształcićcę, wykształcićcisz, wykształcićkształć, wykształcićcił, wykształcićcony wykształcać ndk I, wykształcićam, wykształcićasz, wykształcićają, wykształcićaj, wykształcićał, wykształcićany 1. tylko dk «dać komuś wykształcenie,… …   Słownik języka polskiego